Lis polarny ma wiele adaptacji do skrajnego zimna:
- Gęsta sierść: Dwie warstwy doskonale izolują przed ekstremalnym chłodem.
- Kolorystyka: Sezonowe linkowanie zmienia futro z brązowego latem na białe zimą dla kamuflażu.
- Małe uszy i ogon: Zmniejszona powierzchnia minimalizuje utratę ciepła.
- Gęste łapy: Futro na łapach izoluje od śniegu i lodu i zapobiega zapadaniu.
- Zaokrąglone ciało: Kompaktowy kształt minimalizuje narażenie na zimno.
- Puszysty ogon: Może owijać się wokół ciała dla dodatkowego ciepła.
- Ostre zmysły: Rozwinięty słuch i węch pomagają znaleźć pożywienie pod śniegiem.