Dlaczego niektórzy drapieżnicy patrzą
Bezpośredni wzrok pomaga ocenić rozmiar ofiary, ruch i drogi ucieczki przed decyzją o ataku. Może też zastraszyć cel, sprawiając, że zamiera lub ucieka. Niektóre drapieżniki, np. pewne węże, mogą używać intensywnego patrzenia do rozpraszania uwagi ofiary, choć hipnoza łowiecka wciąż budzi dyskusje. Patrzenie pomaga też "zablokować" cel i przygotować się do ataku.
Gdy patrzenie nie jest konieczne
Wiele strategii łowieckich nie wymaga patrzenia. Drapieżniki zaczepni, jak krokodyle, polegają na kamuflażu i gwałtownej prędkości. Łowcy stadowe – wilki, lwy – używają współpracy zespołowej. Niektóre drapieżne ptaki stosują taktyki rozpraszania – upuszczanie przedmiotów, hałas – by odwrócić uwagę od prawdziwego punktu ataku.
Zróżnicowany arsenał łowiecki
Zachowanie łowieckie zwierząt jest złożone i bardzo zróżnicowane. Choć patrzenie odgrywa rolę u niektórych drapieżników w określonych momentach, jest dalekie od zachowania uniwersalnego. Każdy gatunek wyewoluował strategię najlepiej pasującą do jego środowiska, ofiary i zdolności fizycznych.