Lisy ryjowe są dobrze przystosowane do życia w lesach dzięki cechom fizycznym i behawioralnym:
Adaptacje fizyczne:
- Ostre zęby i pazury do rozerwania mięsa, kopania i wspinania.
- Puszysty ogon do równowagi i ciepła.
- Gęste futro do izolacji i maskowania.
- Doskonały słuch i węch do wykrywania ofiary i niebezpieczeństwa.
- Dobre widzenie, zwłaszcza w słabym świetle.
- Silne nogi do biegania i skakania.
Adaptacje behawioralne:
- Aktywność nocna, by unikać większych drapieżników.
- Kopanie nor do schronienia i wychowywania młodych.
- Elastyczna, oportunistyczna dieta.
- Zasobne strategie polowania.
- Terytorialność.
- Wokalizacje do komunikacji.
Te adaptacje czynią lisy ryjowe udanymi w środowisku leśnym.