Żywy koral wykazuje niezwykłą gamę kolorów, od żywych zieleni i bluesa po głębokie fioletowe i żółte. Kolory te wynikają z symbiotycznych relacji między koralami a glonami fotosyntetycznymi zwanymi Zooxanthellae, które znajdują się w ich tkankach. Zooxanthellae zapewnia koralowce niezbędne składniki odżywcze poprzez fotosyntezę, przyczyniając się do ich wzrostu i odporności. W zamian koralowce zapewniają chronione środowisko i dostęp do światła słonecznego dla glonów.
Żyjący koral odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia i równowagi ekosystemów morskich. Rafy koralowe, utworzone przez kolonie żywego koralowca, należą do najbardziej biologicznych i ekologicznie istotnych środowisk na Ziemi. Te podwodne ekosystemy wspierają szeroki wachlarz życia morskiego, zapewniając żywność, schronienie i tereny hodowlane dla niezliczonych gatunków ryb, mięczaków, skorupiaków i innych organizmów. Rafy koralowe działają również jako naturalne bariery, chroniąc wybrzeże przed erozją i uszkodzeniem burzy, czyniąc je bezcennymi dla ludzkich społeczności mieszkających na obszarach przybrzeżnych.
Niestety, żyjący koral ma poważne zagrożenia z powodu różnych działań człowieka i zmian środowiskowych. Rosnące temperatury oceaniczne spowodowane zmianami klimatu prowadzą do bielenia koralowca, procesu, w którym koralowce tracą swoje symbiotyczne glony, powodując ich śmierć i utratę żywych kolorów. Przechodzenie, zanieczyszczenie, rozwój nadmorski i niszczycielskie praktyki połowowe przyczyniają się do degradacji i zniszczenia raf koralowych.
Zachowanie i ochrona żywego koralowca ma ogromne znaczenie dla zdrowia naszych oceanów i przetrwania ekosystemów morskich. Wysiłki ochronne, takie jak obszary chronione morskimi, zrównoważone praktyki połowowe i zmniejszenie emisji dwutlenku węgla, mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia długowieczności żyjącego koralowca i misternych ekosystemów, które wspierają.