Adaptacje drzewne (arborealne)
Małpy lasów deszczowych wyewoluły cechy pozwalające im kwitnąć w gęstych, złożonych koronach drzew:
Chwytne ogony i długie kończyny
Wiele gatunków używa elastycznych ogonów i wydłużonych kończyn do schwania, skakania, balansowania po gałąziach.
Chwytne dłonie i stopy
Przeciwstawne kciuki i elastyczne palce = pewne chwytanie gałązi, liści, jedzenia.
Ostre wzroki
Oczy ustawione z przodu – doskonałe widzenie przestrzenne do szacowania odległości w drzewach.
Kamuflaż i ubarwienie
Wzory futra maskują w plamistym świetle lasu – ochrona przed drapieżnikami.
Wokalizacje
Głośne wezwania przenikają gęstą roślinność – kontakt w stadzie.
Życie społeczne
Grupy dają ochronę, wspólne poszukiwanie jedzenia, naukę.
Razem te adaptacje pozwalają małpom lasu deszczowego eksploatować pożywienie, unikać drapieżników, budować złożone więzi społeczne w jednym z najbardziej wymagających środowisk Ziemi.