Tygrys sumatrański używa kombinacji adaptacji fizycznych i zachowań do obrony:
Kamufaż: Pomarańczowe futro z ciemnymi paskami maskuje w gęstej roślinności lasu deszczowego.
Siła i rozmiar: Potężna, mięśniasta budowa zniechęca przeciwników.
Ostre zęby i pazury: Zadają ciężkie urazy atakującym.
Zwinność: Szybki ruch roślinnością pomaga unikać niebezpieczeństwa.
Oznaczanie terytorium: Mocz, drapanie, wokalizacje ostrzegają intruzów.
Unikanie konfrontacji: Tygrysy zazwyczaj unikają walki, ale gwałtownie się bronią, gdy są pressowane.
Wokalizacje i demonstracje: Ryczenia, syczenie, błyszczenie zębami, wygięty grzbiet – zastraszanie.
Ataki z zasiadu: Atak z krycia – typowa taktyka łowiecka i defensywna.
Obrona grupowa: Samice mogą współpracować w obronie młodych.