W trakcie rozwoju nietoperza notochord – elastyczna, prętowata struktura dająca wsparcie i będącą pierwotną strukturą osiową we wczesnym rozwoju embrionalnym – przechodzi specyficzne przekształcenia:
1. Komórki notochordowe: We wczesnych stadiach notochord składa się z dużych, wakuolowanych komórek ułożonych w pojedynczy rząd. Tworzą one szkielet osiowy i dają wsparcie strukturalne.
2. Segmentacja: Z postępowaniem rozwoju notochord staje się segmentowany, przypominając serię dysków lub segmentów. Nazywają się one „segmentami notochordowymi” lub „ciałami kręgowych”.
3. Tworzenie kręgów: Notochord odgrywa kluczową rolę w powstawaniu kręgów – kości tworzących kręgosłup. Segmenty notochordowe są szablonami do rozwoju ciał kręgowych. Gdy embryon rozwija się, otoczkowe tkanki (rura nerwowa, somity) oddziałują z notochordem, tworząc kręgi.
4. Regresja i dyski międzykręgowe: Gdy kręgosłup rośnie, notochord zanika. Pozostaje jednak między przyległymi kręgami, tworząc dyski międzykręgowe. Działają jako poduszki i amortyzatory, dając elastyczność kręgosłupowi.
5. Pozostałości notochordu: Ślady notochordu mogą pozostać w dyskach międzykręgowych przez całe życie nietoperza. Nazywają się „jadrem notochordowym” lub „jądrem pulpozyjnym”.
Podsumowując, notochord jest kluczowy we wczesnym rozwoju osiowym nietoperza, dając szkielet do kręgów i dysków. Choć w większości regreduje, jego pozostałości przyczyniają się do struktury i funkcji kręgosłupa.