Mimo że tygrys zębotoczny, czyli smilodon, był groźnym drapieżnikiem, nie był odporny na bycie ofiarą. Oto potencjalni drapieżnicy smilodona:
- Większe drapieżniki: Choć rzadko, większe i silniejsze drapieżniki, takie jak wilki gigantyczne i niedźwiedzie krótkolicowe, mogłyby czasem polować na młode, chore lub ranni smilodony.
- Polowanie w stadach: Mimo że smilodony często polowały samotnie, czasem formowały małe grupy. Mogło to czynić je wrażliwymi na większe stada wilków, zwłaszcza gdy były w меньzości liczebnej.
- Drapieżnicy oportunistyczni: Inne duże mięsożercy, jak niedźwiedzie, hieny i lwy, mogłyby zdrapieżnić resztki smilodonów zabitych w walkach lub zmarłych z przyczyn naturalnych.
- Konkurencja o pożywienie: Smilodony konkurowały intensywnie o ofiary z innymi dużymi mięsożercami. Mogło to prowadzić do walki, a nawet śmierci niektórych smilodonów.
Warto pamiętać, że dowody na bezpośrednie polowanie na smilodony są ograniczone. Zapisy skamieniałościowe rzadko dostarczają jasnych dowodów na drapieżnictwo, a większość przypadków jest wnioskowana z kontekstu skamieniałości i ich urazów.
Dlatego, choć możliwe, by smilodony były czasem ofiarami, przez większość swojego istnienia znajdowały się na szczycie łańcucha pokarmowego.