Smilodony, dokładniej zwane kotami zębistymi, były zróżnicowaną grupą wymarłych drapieżników. Choć nawyki żywieniowe się różniły, oto ogólny przegląd:
Strategia polowania
- Drapieżnicy z zasadzki: Ich wielkie, wygięte kły były idealne do potężnych ugryzień w szyję lub gardło.
- Siła skamieniałości: Mocne czaszki pozwalały im przebijać grube skóry.
- Mocne nogi i pazury: Pomagały im zrzucić i zatrzymać dużą ofiarę.
Preferencje pokarmowe
- Duże ssaki: Prawdopodobnie polowały na mamuty, bizony, konie i wielbłądy.
- Padlina: Mogły czasem posługować się padliną.
Proces jedzenia
- Szybkie zabicie: Szybkie ugryzienie szyi lub gardła prawdopodobnie powodowało gwałtowną utratę krwi.
- Dieta mięsna: Zęby i trawienie były przystosowane do mięsa.
Nasza wiedza opiera się na odkryciach kopalnych i porównaniach ze współczesnymi zwierzętami, więc szczegóły wciąż pozostają pewnie niepewne.