Wilki i domowe psy mają wspólnego przodka, ale ich zachowania podczas picia wody różnią się wyraźnie.
Budowa i kształt języka
Wilki mają szersze, chropowate języki, przystosowane do chwytania, trzymania i transportu pożywienia. Domowe psy mają zazwyczaj gładkie języki, lepiej przystosowane do lapania cieczy.
Technika lapania
Wilki mogą zanurzać morda w wodzie i lapać głębokimi, rytmicznymi ruchami. Psy robią wiele szybkich, płytkich ruchów języka, tworząc wyższe dźwięki plamania przy szybkim ruchu.
Spożycie wody
Dzikie wilki piją z rzek, strumieni i jezior, często wypijając duże objętości po posiłkach lub w upalne dni. Domowe psy piją z misek, kałuż lub źródeł zewnętrznych i zazwyczaj spożywają mniejsze ilości częściej w ciągu dnia.
Zachowanie i dynamika społeczna
Wilki często piją razem jako stado, z dominującymi osobnikami pijącymi jako pierwsi. Psy wykazują bardziej indywidualistyczne nawyk picia i są mniej pod wpływem hierarchii społecznej.
Istnieje zmienność indywidualna w obu gatunkach i nie każdy pies czy wilk będzie podążać za tymi ogólnymi wzorcami. Różnice te odzwierciedlają adaptacje, jakie każdy gatunek rozwinął do przetrwania w swoim środowisku.