Zazwyczaj nie robi tego. Kojoty unykają brodawek, ponieważ mają one grubą skórę, mało mięsa i nie są wartym wysiłku łupem. Większość drapieżników omija brodawek szerokim łukiem.
Dlaczego brodawka to "twarde orzechem" dla drapieżników?
Brodawka (Taxidea taxus) to mistrz przetrwania. Mimo rozmiarów kocich (6–12 kg), jest jednym z najbardziej niebezpiecznych opponентов w północnoamerykańskiej faunie. Kojoty (Canis latrans), mimo że są większe i szybsze, rzadko atakują dorosłe brodawek.
Obrona brodawek – arsenał, który zniechęca:
- Gruba, luźna skóra – trudna do przebicia, pozwala brodawce odwrócić się w uchwycie i kontratakować
- Potężne pazury i szczęki – potrafią rozszybować łydę wilka lub kojota
- Agresywność – brodawki atakują jako pierwsze, nie czekają na uderzenie
- Niska sylwetka – trudna do złapania za kark (typowe ugryzienie wilcze)
Wyjątki – kiedy do ataku dochodzi:
- Młode, nieuzbrojone brodaweczki (wychodzące z nory)
- Chore lub rannych osobniki
- Ekstremalny głód kojota (zima, brak innych ofiar)
- Obrona nora z młodymi (kojot zbyt blisko)
Ciekawostka: Kojoty i brodaweczki czasem... współpracują! Kojot goni wydatki na powierzchni, brodawka wykopuje je z nor – obie strony zyskują. To rzadki przykład międzygatunkowej kooperacji u drapieżników.