Metafora bestii wewnętrznej
„Bestia wewnętrzna” to metafora prymityywnych instynktów, pragnień lub emocji w człowieku. Reprezentuje niezdomny, surowy aspekt ludzkiej natury, często tłumiony przez normy społeczne, rozum lub oczekiwania. W literaturze i psychologii może symbolizować nieświadomość, popędy instynktualne lub cień jungowski – potłaczone i ukryte aspekty osobowości.
Rozpoznawanie swojej bestii wewnętrznej zachęca do autorefleksji i regulacji emocjonalnej. Równowaga między cywilizowanymi a dzikością aspektami „ja” może prowadzić do integracji psychologicznej i spełnienia osobistego.