Jeden gatunek, dwie nazwy pospolite
Naukowo znany jako Canis lupus, wilk szary to powszechnie występujący drapieżnik, którego rodzaj Canis obejmuje też lisy, kojoty i szakale. W obrębie tego gatunku wilk leśny reprezentuje konkretną podgatunek północnoamerykański sklasyfikowany jako Canis lupus lycaon.
Dlaczego „wilk leśny”?
W Ameryce Północnej termin „wilk leśny” zazwyczaj odnosi się do wilków szarych zamieszkujących tereny leśne. Te wilki preferują lasy do budowania nor i polowania, stąd skojarzenie z krajem lasów. Zależnie od regionu, można usłyszeć też nazwy: wilki szare, wilki leśne lub wilki górskie.
Szerokie pojęcie „wilk szary”
„Wilk szary” to ogólna nazwa gatunku we wszystkich siedliskach. Te adaptacyjne zwierzęta żerują w lasach, łąkach, pustyniach i tundrze w Ameryce Północnej, Europie, Azji i częściach Afryki. Jako największe dziko żyjące członki rodziny Canis, wilki szare pokazują niezwykłą elastyczność ekologiczną, czy to w borealnych lasach na północy, czy na otwartej tundrze.