Oto dlaczego:
* Odkrycie i ograniczona wiedza: Brucynę po raz pierwszy wyizolowano w 1819 r. Z nasion rośliny Strymnos Nux-Vomica. Wczesne badania koncentrowały się na jego właściwościach chemicznych, a jego toksyczność nie była w pełni zrozumiała ani szeroko publikowana.
* Bardziej powszechne trucizny: W XIX wieku arsen, opium i inne trucizny były łatwiej dostępne i powszechnie wykorzystywane do celów przestępczych. Substancje te były znane jako wysoce toksyczne i ustanowiły reputację jako środków śmiertelnych.
* Trudność w uzyskaniu brucyny: Ekstrakcja brucyny ze źródeł naturalnych była złożonym i pracochłonnym procesem. Nie był łatwo dostępny w ilościach potrzebnych do powszechnego użycia jako trucizny.
Chociaż możliwe jest, że brucyna mogła być stosowana w izolowanych przypadkach, w 1800 roku nie była to znacząca ani powszechna trucizna. Jego użycie jako trucizny stało się bardziej widoczne w późniejszych latach, szczególnie na początku XX wieku.
Należy zauważyć, że każde użycie trucizny, niezależnie od substancji, jest poważną sprawą z poważnymi konsekwencjami.