Dzikie zwierzęta instynktownie wiedzą, co robić przy porodzie. To niebezpieczny czas, może skończyć się śmiercią. Każde zwierzę i każdy poród inny. U zwierząt domestycznych możesz zwiększyć szansę na sukces, edukując się i przygotowując na nagłe wypadki.
Potrzebne rzeczy
- Nożyczki
- Telefon weterynarza
- Betadine (płyn do dezynfekcji chirurgicznej)
- Żel obstertryczny (OB lubricant)
- Antybiotyki
- Ręczniki papierowe
- Jod 7%
- Kubek plastikowy
Instrukcje
Przenieś kozę do zagrody miotowej, gdy zacznie miot. Przestaje jeść, staje się niespoleczna. Beczka, kręci się w kółko. Kozę powinno ujść w ciągu godziny od pchania. Pępowina pęknie naturalnie. Użyj nożyczek, jeśli po godzinie nie pęknie. Jeśli poród trwa za długo – matka może potrzebować pomocy. Zadzwoń do weterynarza lub doświadczonego hodowcy, jeśli musisz sięgać do środka. W przeciwnym razie idź do kroku 3.
Umyj rękę, przedramię i tył kozę dezynfektantem. Nałóż żel OB i wsunąć rękę do ok. łokcia (zależnie od wielkości). Ciągnij delikatnie tylko gdy koza pcha – wyciągnij nogi po jednej, barki po jednym. Ciągnij w dół pod kątem. Daj kozie antybiotyk w kolejnych dniach po zabiegu.
Asystent trzyma kozę do góry nogami, by odlać płyn z płuc i oczyścić pysk/pazuchę ręcznikiem papierowym – ułatwia oddychanie. Wlej jod do kubka, trzymaj kozę brzochem w dół, zamocz pępowinę w jodzie. Połóż kozę przy głowie matki, by ją olizać. Lizanie kluczowe – wstępne powiązanie, by rozpoznały się nawzajem.
Ścisnij cieńczyki matki – sprawdź, czy kolostrum nie zatkane. Jeśli tak – ścisnij mocno, aż korki wyjdą. Kozę powinna ssac ok. godziny po porodzie. Jeśli nie – trzymaj cieńko, pospryskaj mlekiem na pysk, by zachęcić. Kontynuuj oferowanie cieńka, aż kozę poprawnie ssie.