Przyjazd europejskich osadników przyniósł głębokie zmiany w kanadyjskiej przyrodzie. Wprowadzone choroby, nadmierne polowanie i zakłócenia siedlisk spowodowały gwałtowne spadki liczebności wielu populacji zwierząt. Handel skórkami, w szczególności, napędził intensywne polowanie na gatunki cenne ze względu na ich futra.
Bobry były masowo łowione na kapelusze, a na początku XX wieku ich liczba spadła do ułamka historycznych poziłów. Bizony, karibu, łoś i jeleń wirginijski również cierpieli z powodu draconicznego polowania na mięso i futra.
Te straty miały niszczące konsekwencje dla ludności tubylczej, która zależała od zwierząt po żywność, odzież i schronienie. Zrujnowanie tradycyjnych źródeł żywności przyczyniło się do nędzy, ubóstwa i zamieszania społecznego.