Określenie jednego zwierzęcia jako „najbardziej zmieszanego” nie jest możliwe naukowo. Zmieśanie to subiektywne doświadczenie ludzkie, a nie da się go zmierzyć u zwierząt tak jak u nas samych.
Mimo to, pytanie zachęca do lżejszych spekulacji:
Zwierzęta o ograniczanych zdolnościach poznawczych mogą wydawać się zmieszane w skomplikowanych sytuacjach. Pies goniący własny ogon, ptak uderzający w okno, ryba pływająca w kółko – mogą wydawać się zdziwionym obserwatorom.
Zwierzęta z innym światem zmysłowym mogą być dezorientowane w środowiskach stworzonych dla ludzi. Nietoperz, polegający na echolokacji, może mieć problem w jasnie oświetlonym pokoju.
Zwierzęta z unikalnymi strukturami społecznymi mogą interpretować zdarzenia inaczej niż my. Wiewiórka wydająca się zmieszana, gdy ktoś próbuje ją gładzić, może po prostu czuć się zagrożona.
Ostatecznie, interpretacja zachowania zwierząt wymaga zrozumienia ich gatunku, zmysłów i środowiska, a nie nakładania na nie ludzkich emocji.