* Utrata i fragmentacja siedlisk :Naturalne siedlisko Tamaraw, łąki i lasy Mindoro zostało znacznie zmniejszone i rozdrobnione z powodu ekspansji rolniczej, pozyskiwania i osadnictw ludzi. To pozostawia im mniej miejsca do wędrowania i pasz, ograniczając ich źródła żywności i możliwości hodowli.
* polowanie i kłusowanie :Tamaraws historycznie byli polowani na mięso i skórki, mimo że są teraz chronione. Kłusownictwo nadal stanowi zagrożenie, napędzane zapotrzebowaniem na wizyt buszowy i tradycyjną medycynę.
* choroba :Tamaraws są podatne na choroby przenoszone przez zwierzęta domowe, takie jak bydło. Wprowadzenie zwierząt gospodarskich do ich siedliska może rozprzestrzeniać te choroby, osłabiając populację.
* konkurencja ze strony wprowadzonych gatunków :Wprowadzenie innych zwierząt, takich jak jelenie, stworzyło konkurencję o żywność i zasoby, dodatkowo obciążając populację Tamaraw.
* Niska szybkość reprodukcyjna :Tamaraws mają powolny wskaźnik reprodukcyjny, rodząc tylko jedno cielę co dwa lata. To sprawia, że są podatne na spadek ludności, szczególnie w obliczu zagrożeń takich jak polowanie i utrata siedlisk.
Trwają wysiłki na rzecz ochrony w celu ochrony tamaraw, w tym :
* Ustanowienie obszarów chronionych :Ustanowienie Programu Ochrony Tamaraw (TCP) i utworzenie obszarów chronionych, takich jak Park Narodowy Mount Iglit-Baco, stanowią bezpieczną przystani dla Tamaraw.
* Patrole anty-kłusów :Regularne patrole pomagają powstrzymać kłusownictwo i chronić tamarawów w tych obszarach chronionych.
* W niewoli programów hodowlanych :Programy hodowlane w niewoli mają na celu zwiększenie populacji Tamaraw i zapewnienie genetycznej kopii zapasowej dla dzikiej populacji.
* Zaangażowanie społeczności :Społeczności lokalne są edukowane na temat znaczenia ochrony tamaraw i ich roli w ochronie gatunku.
Pomimo tych wysiłków Tamaraw pozostaje krytycznie zagrożony. Trwające wysiłki na rzecz ochrony i ciągłe wsparcie społeczności lokalnych są kluczowe dla zapewnienia jej przetrwania.