Ten artykuł uczy podstaw ratowania życia pupila – psa lub kota.
Instrukcje
Sprawdź drożność dróg oddechowych. Delikatnie stuknij zwierzę i wezwij po imieniu. Jeśli nie reaguje – przyklęknij, uważając na pazury i zęby. Obserwuj, słuchaj i czuć oddech.
Sztuczne oddychanie (ust–nos). Jeśli pies/kot nie oddycha: delikatnie wyciągnij język, zamknij paszczę, przechyl głowę, by otworzyć drogi oddechowe. Daj 4–5 wdechów z Twoich ust do nosa zwierzęcia. Daj tyle powietrza, by klatka piersiowa się podniosła. Koty potrzebują mniej powietrza niż duże psy, więcej niż małe. Nie nadmuchaj za mocno – możesz zaszkodzić.
Sprawdź krążenie (puls). U psa: wewnętrzna strona tylnej nogi, u góry (puls udowy). U kota: zewnętrzna strona przedniej lewej nogi, za łopatką (puls wierzchołkowy).
RKO (resuscytacja krążeniowo-oddechowa).
- Psy: Ułóż na twardym podłożniu na prawym boku. Zgięcie przedniej nogi w łokciu – punkt styku łokcia z ciałem to miejsce na kompresje. Składaj dłonie, zamek palców, wyprość łokcie. Kompresje głębokie 5–7,5 cm. Najpierw kompresje, potem wdech. Sprawdź puls po minucie. Powtarzaj, jeśli brak reakcji.
- Wskazówki wg wielkości:
- Psy gigantyczne: 1 wdech na 10 kompresji.
- Psy średnie/duże: 1 wdech na 5 kompresji.
- Psy małe: 1 wdech na 5 kompresji.
- Koty i bardzo małe psy: ułóż płasko. Dłonie po obu stronach klatki piersiowej za łopatkami, dłonie na sercu. Kompresje 1,25–2,5 cm. 1 wdech na 3 kompresje. Sprawdzaj puls co minutę.