Jagnięta (wiosenne) – symbol nieśmiertelności, ale rzeczywistość bywa surowa. Wymagają opieki przed, podczas, po porodzie. Ssają z instynktu. Odmowa ssania = problem do rozwiązania.
Potrzebne
- Butelka
- Mlecznik (zastępnik mleka)
Kroki
- Sprawdź zdrowie. Hipotermia (częsta przy wielorodowych): obojętne, zgarbione, temperatura rektalna < 37,8 °C (100 °F). Hipoglikemia (współwystępuje) – nie ssie. Usta wodniste (E. coli): apatyczne, nie ssą, ślinia, "chrapanie" przy podnoszeniu (gaz w żołądku).
- Leczenie przed próbą ssania. Usta wodniste: antybiotyki doustne + ogrzewanie. Ogrzewanie leczy też hipotermię. Szybkie osuszenie po porodzie, cieple, suche miejsce na kilka dni. Hipoglikemia zazwyczaj nieuleczalna – karmienie butelką (omijając ssanie), jeśli przeżyje. Często nie przeżywają.
- Stancja (stanchion) dla matki. Głowa owcy w stancji (może jeść/pić, nie odwraca głowy). Nie broni się przed ssącym jagnięciem. Przydatne, gdy jagnię sierota, a owca zastępcza (pojedyncze narodziny może wziąć jagnię z trojga).
- Przyłóż do ciemięczka. Wyciśnij trochę mleka na pysz jagnięcia. Jeśli głodne – przyczepi się. Jeśli chore – nie przyczepi, powtórz kroki.
- Butelka jako ostateczność. Jagnię zdrowe, ale nie chce ssac matki. Karmienie mlecznikiem. Jagnię musi być głodne (5–6 h po ostatnim karmieniu). Czasem trzeba wsunąć ssawkę na siłę. Po kilku próbach jagnię przyjmuje butelkę.