Zdrowie i opieka nad chorymi kozłami

Kozły to zwierzęta stadne, chorujące z wielu przyczyn: zarażone pastwiska (pasożyty, robaki). U chorego kozła krew odprowadzana jest do narządów życiowych, odbierana z układu trawiennego i mięśni. Właściciel musi zadbać o krążenie.

Choroby

Profilaktyka: szczepienia zmniejszają ryzyko bakterii, wirusów, pasożytów. Kozła (kids) i starsze szczepi się w trakcie epidemii. Częsty pasożyt: robak pasterza (Barber Pole Worm) – rozprzestrzenia się szybko, leczy się lekami przeciwpasożytowymi doustnie. Zwierzęta leżące na boku – przesuwaj co godzinę dla krążenia.

Ogólne zdrowie

Pierwszy krok: temperatura rektalna. Norma: 38,6–39,7°C. Poza normą – pomoc weterynaryjna. Gorączka/stany zapalne – antybiotyki. Kozły są najszczęśliwsze w stadzie. Kozioł oddalony od stada – znak choroby lub przyblżającego się porodu.

Nawadnianie

Chore kozły szybko odwodniają – daj świeżą wodę. Izoluj w zagrodzie z wodą i jedzeniem. U dorosłych odwodnionych – elektrolity (Onion Creek Ranch). Sonda żołądkowa u dorosłych i kozląt: u dorosłych wsuń głęboko w gardło, by nie ugryzli rurkę (uskutełnione kawałki wymagają operacji).

Karmienie

Chory kozioł ma problemy z trawieniem. Najłatwiej trawne: zielone liście z świeżo ciętych gałązek. Unikaj pasz przetworzonych – trudne do trawienia, zatrzymują odzyskiwanie. U noworodków mleko trudne do trawienia – daj płyny zamiast pokarmów stałych.