Początki
Kozy są udomowione od wieków, ale rodzą się jako zwierzęta dzikie. Udomowienie ułatwia obsługę i pozwala na przyjazne relacje. Wymaga cierpliwości i codziennej pracy. Niektóre kozy mogą nie poddać się udomowieniu.
Potrzebne
- Nachos (chipsy kukurydziane) lub rodzynki – jako nagroda.
Instrukcja
- Najwcześniej jak się da – najlepiej od urodzenia. Butelkowe karmienie kozła (kida) + codzienne dotykanie = przyzwyczajenie do człowieka.
- Dorosła/dzika koza: daj czas na aklimatyzację. Potem spokojnie wchodź do zagrody, nie zagrażaj. Ciekawość sprawi, że koza podejdzie – pierwszy kamień milowy.
- Nagradzaj podejście: chips/rodzynki z dłoni. Stopniowo dodaj głaskanie/pocieranie grzbietu przy jedzeniu – przyzwyczajenie do dotyku.
- Nigdy nie goni! Kozy to ofiary – pościg = drapieżnik = strach, cofnięcie postępów.
Klucze do sukcesu
- Rutyna, spokój, powtarzalność.
- Unikaj gwałtownych ruchów, głośnych dźwięków.
- Regularność – codziennie, nawet krótko.