Wstęp
Kastracja młodego kozła (bucklinga) za pomocą burdizza (kastrykatora bezkrwawnego) wykonywana jest w wieku 8–12 tygodni. Młode zwierzęta są łatwiejsze do obsłużenia i szybciej goją. Po zabiegu kozioł nazywany jest wetherem – nie rozwija cech płciowych, nie parzy się, nie walczy o dominację. Wethery można trzymać razem z stadzem bez ryzyka niechcianych parzeń i walk.
Potrzebne rzeczy
- 2 osoby
- Stół lub siana balę
- Worki lub gazety (do podłożenia)
- Burdizzo (kastrykator bezkrwawy)
Instrukcja krok po kroku
Osoba 1: Utrzymywanie kozła
- Przykryj stół workami/gazetami. Osoba 1 trzyma kozła od tyłu.
- Usiądź kozła na tylnych nogach, tyłem do osoby 1.
- Objęte ramiona kozła. Chwyć przednie nogi tuż pod kolanami, uginając je, by schowały się pod tylnymi nogami. W każdej dłoni trzymasz przednią i tylną nogę z tej samej strony.
- Przyciągnij tylne nogi do siebie, by jądra były łatwo dostępne dla osoby 2.
Osoba 2: Kastracja
- Dłonią przeczuwaj pęcherzyk, by znaleźć sznury jądrowe (testicular cords).
- Burdizzo w jednej ręce, drugą wypchnij jeden sznur między szczęki. Ścisnij mocno. Usłyszysz charakterystyczne trzask. Policz do 25.
- Przesuń jądro, by sprawdzić, czy sznur został przerwany. Otwórz i zamknij szczęki w tym samym miejscu raz jeszcze.
- Zmień ręce i powtórz procedurę na drugiej stronie.
Wskazówki bezpieczeństwa i higieny
- Przed zabiegiem dezynfekuj burdizzo.
- Po zabiegu obserwuj kozła pod kątem obrzęków, krwawień, objawów zapalenia.
- Zabieg najlepiej wykonywać w chłodniejszym sezonie, by zmniejszyć ryzyko much i infekcji.
- Jeśli nie masz doświadczenia – poproś weterynarza o demonstrację lub wykonanie zabiegu.
Kiedy NIE kastrować Burdizzem?
- U dorosłych kozłów (grubsze sznury, większe ryzyko komplikacji).
- Przy zapaleniu pęcherzyka jądrowego lub urazach w okolicy.
- Jeśli nie masz pomocnej drugiej osoby.