1. Echolokacja: Nietoperze emitują dźwięki o wysokiej częstotliwości, które odbijają się od przedmiotów w otoczeniu, dając im „obraz dźwiękowy”, pozwalający nawigować nawet w całkowitej ciemności.
2. Skrzydła: Nietoperze mają zspecializowane kończyny przednie, które ewoluowały w skrzydła z elastyczną błoną rozciątną między wydłużonymi kośćmi palców.
3. Kciuk: Nietoperze mają zspecializowany długi kciuk do chwytania i wspinania.
4. Kończyny tylne: Nietoperze mają dobrze rozwinięte kończyny tylne z ostrymi pazurami, pozwalające wisieć do góry nogami od gałązi lub sufitu jaskiń.
5. Błony ogonowe (Uropatagium): Wiele nietoperzy ma błonę ogonową pomagającą w stabilizacji w locie i działającą jako ster do kontrolowanych skrętów.
6. Lot: Nietoperze machają skrzydłami szybko, generując siłę nośną i pęd, poruszając się w powietrzu z zwinną manewrowalnością.
7. Wisiwanie: Niektóre gatunki nietoperzy potrafią wisić w powietrzu dzięki szybkim i złożonym ruchom skrzydeł.
8. Lądowanie i start: Nietoperze zazwyczaj zsuwają się ku powierzchni i używają pazurów, by chwycić podłoże. Aby wystartować, odrzucają się w górę potężnymi skrzydłami.
9. Siedlisko dzienne (roosting): Nietoperze mogą dziennie przebywać w jaskiniach, dołkach drzew, szczelinach skał, mostach i budynkach, samotnie lub w wielkich koloniach.