Sztuka śledzenia pszczoły do ula
Beelining to starożytna sztuka podążania za pszczołą do jej ula. Wykorzystuje fakt, że pszczoła, napełniona miodem, leci "beeline" – najprostszą linią – z powrotem do ula. Choć ule dzikie stały się rzadsze w ostatnich dekadach, wciąż można je znaleźć w cieplejszych klimatach, a beelining to skuteczne narzędzie dla pszczelarza do odzyskania zgubionego roju. Oba to cenne znaleziska wart wysiłku.
Potrzebne akcesoria
- Pudełko lub pojemnik plastikowy z przeźroczystą pokrywką
- Karton techniczny (card stock)
- Taśma klejąca
- Nożyczki
- Miód lub syrop cukrowy
- Kompas
- Mapa lokalna
- Ołówek
Instrukcja
Krok 1: Podział pojemnika
Podziel pudełko na 2–3 sekcje kartonem technicznym, mocno przyklejając. Możesz użyć pojemnika z elastyczną pokrywką lub przyciąć pokrywkę na 1/3 do środka, by otwierać części niezależnie.
Krok 2: Przynęta
Wlej odrobinę miodu lub syropu cukrowego na dno pojemnika i postaw na ciepłym, nasłonecznionym miejscu. Zapach szybko przyciągnie pszczoły miodne.
Krok 3: Pierwszy pomiar
Złap kilka pszczoł, zakrywając pokrywkę. Przygotuj kompas i puść jedną. Piecze nad głową raz-dwa i leci prostą linią do ula. Zanotuj azymut i narysuj prostą linię ołówkiem na mapie od Twojej pozycji, ciągniętą na mapie do mil (ok. 1,6 km).
Krok 4: Drugi pomiar
Przejdź do nowego miejsca ok. 90 m (100 jardów) od pierwszego, prostopadle do niego. Puść drugą pszczołę, zanotuj azymut, zaznacz na mapie. Miejsce przecięcia dwóch linii to prawdopodobne położenie ula.
Krok 5: Trzeci pomiar – potwierdzenie
Zrób trzeci pomiar z trzecią pszczołą, znów przesuwając się min. 90 m i w innym kierunku niż przy drugim. To potwierdza kierunek ula. Mapa pozwoli dojść do miejsca i sprawdzić, czy to ul dzikie.