10 000 lat domestykacji
Ponieważ owce są domestykowane jako zwierzęta gospodarskie od ok. 10 tys. lat, na całym świecie rozwinęło się dziesiątki ras. Owce trafiły do Ameryk w XV w. dzięki Kolumbowi, który zabrał je jako zapas żywności. Niektóre rasy wyhodowano celowo na określoną jakość wełny lub szybki wzrost.
Wielka Brytania
Jedną z najpopularniejszych ras w UK jest Blackface (Czarnotwarz) – rozpoznawalna po kolorze twarzy i białych nogach. Ma rogi, grubość wełny od drobnej do grubej. Istnieje podrasy: Perth, Galloway. Owca Welsh Mountain (Górska Walijska) nazywa się od wzniesień, gdzie żyje. W przeciwieństwie do Blackface, ma twarz brązową lub białą.
Europa Północna
Spelsau uważana za oryginalną rasę w Norwegii. Wytrzymała, zaadaptowana do klimatu skandynawskiego, domestykowana od epoki żelaza (według Science 24). Cechą: krótki ogon. Inne krótkogonowe rasy Północnej Europy: Finnish Landrace (uwaga: owce często rodzą wiele jagniąt), i islandzka – kompaktowa, wytrzymała na zimno.
Nowa Zelandia i Australia
Nowa Zelandia słynie z większej liczby owiec niż ludzi. Rasy: Borderdale – średnia budowa, długie wełna do komercyjnych nitków grubych. Powstało w latach 60. z krzyżowania Corriedale i Border Leicester. Australia: Australian White – rasa studzienna na szybki wzrost, dużą wagę i rozmiar, korzystne przy rzeźni jagniąt na mięso.
Ameryki
Santa Ines – rasa południowoamerykańska, rodem z Brazylii. Rozpoznawalna: długie nogi, duże uszy, duży rozmiar. Prawdopodobnie z krzyżowania Morada Nova, Crioula (brazylijskie) i Bergamasca (włoska). Hampshire – z Anglii, teraz w wielu stanach USA, zaimportowana w XIX w. Hampshire szybko rosną, często hodowane by maksymalizować produktywność wełny lub mięsa.