Kryteria miękkości wełny
Owce chowane są na mięso, mleko lub wełnę. Spośród ras hodowanych na wełnę istnieje wiele, każda zachowana dla unikalnych cech wełny. Niektóre rasy mają grube, szorstkie włókna krótkie – idealne do trwałych dywanów i filcu. Inne – długie, miękkie włókna, idealne do odzieży przylegającej do ciała.
Pomiar miękkości
Wynalezienie mikroskopów o dużym powiększeniu pozwoliło przemysłowi wełnianemu precyzyjnie zdefiniować cechy miękkości. Istotnie: im grubsze włókno, tym sztywniejsze i szersze – miara w mikronach. USDA przypisało konkretne zakresy mikronowe do konkretnych klas i stopni miękkości wełny.
Merino
Mimo kilku wariantów merino (superfine, delaine, booroola), odmiany merino ogólnie uważane są za dające najmiękką wełnę. Merino wyhodowano w Hiszpanii specjalnie na miękką, wysokiej jakości wełnę, a dzisiaj nie jest niemożliwe znalezienie merino, których rodowód sięga ponad 1200 lat.
Blackface (Czarnotwarz)
Czarnotwarz, najpopularniejsza rasa brytyjska, może dawać krótką, drobną wełnę lub dłuższą, grubszy wełnę. Wełna z czarnotwarzy często w tekstyliach dywanowych lub materacach. Różne typy czarnotwarzy znane pod nazwami typów, np. Perth czy Lanark.
Leicester
Owce Leicester słyną z wyjątkowo długiej, grubej wełny, często prądzonej na średnie lub grube nitki do odzieży zewnętrznej, wyposażenia i dywanów. Chowane na wełnę i barankowe, były kluczowe przy kolonizacji Nowej Zelandii i Australii.