Termin "szczur" to nie nazwa rodzaju ani gatunku – określa wiele gryzoni wyglądających podobnie, ale niekoniewnie blisko spokrewnionych. Np. szczury kangurowe i bawełniane wyglądają na podobne do szczurów norweskich, ale są daleko spokrewnione. W rodzie Rattus jest 51 gatunków, ale ras nie ma.
Szczur norweski
To, co myślimy jako "zwykła szczura", to szczur norweski (brązowy). To gatunek zazwyczaj hodowany jako pupile. Wewnątrz gatunku wiele wariantów opisywanych cechami fizycznymi. Z czasem mogą powstać rasy – nazywane fancy rats. Istnieją standardy odmian dla wystaw. Sprawdź kryteria u lokalnego stowarzyszenia.
Kolor i znaki
Podział fancy rats: kolor – jednolity (self) lub oznakowany (marked). Samiec jednolity nie może mieć innych znków. Akceptowalne odcienie: Seal Point Siamese, Blue Point Siamese, Himalayan, Merle, Burmese. Każdy ma specyficzne kryteria. Odmiany wystawowe podzielone na kategorie kolor i znaki.
Futro
Kolejna kategoria: typ futra. Standard – krótkie, gładkie; Satin – dłuższe, jedwabiste, z połyskiem; Rex – kręcone futro i wąsy; Double Rex – futro w mozaice. Velveteen – falowane futro i wąsy. Łysie (Hairless) – bez futra, ewentualnie lekkie futerko przy wąsach i oczach.
Inne kategoryzacje fizyczne
American Fancy Rat and Mouse Association wymienia 6 odmian wystawowych. Oprócz Standard, Satin, Rex, Hairless: Dumbo i Tailless. Dumbo – duże, okrągłe uszy ustawione niżej na głowie, czasem masywniejsze. Tailless – bez ogona, dopuszczalny kawałek skóry bez kości.