Strzyżenie owiec – wiekowa tradycja pozyskiwania wełny
Strzyżenie owiec to stawiane od wieków zbieranie runa (wełny) rosnącej na owcach. Proces nie jest bolesny dla zwierzęcia i przypomina strzyżenie włosów lub manicure u ludzi. Po zebraniu wełna przechodzi wiele prania, zanim maszyny przędą ją w nitkę. Tkactwa zamieniają nitkę w tkaninę.
Typy strzyżenia
Strzyżenie przyjmuje dwie formy. Niektórzy używają specjalnych elektrycznych maszyn (shears), tnąc wełnę blisko ciała. Metoda stosunkowo szybka – doświadczony strzyżyciel zdąży w 2 minuty. Tradycyjna metoda to nożyce do usuwania wełny. Doświadczeni strzyżyciele zazwyczaj zdejmują cały runo w jednym kawałku.
Korzyści
Strzyżenie nie tylko przynosi farmerowi dochód ze sprzedaży wełny, ale daje ulgę owcom od ciężkiego kożucha. Wełna ogrzewa zimą. Jeśli zwierzę żyje w gorącym, wilgotnym lecie, waga wełny może spowodować przegrzanie i uderzenie termiczne. Nieskrońiona wełna matowieje i sprawia problemy: obornik zatyka się we wełnie, przyciąga muchy, które zładają jaja, a larwy mogą zainfekować skórę.
Terminy (Time Frame)
Zazwyczaj strżyje się wiosną, często przed jagnięciem matek (ewes). To ułatwia poród. Ponieważ mała ilość wełny izoluje od upału, wiosenne strzyżenie pozwala wełnie odrosnąć na tyle, by chronić przed letnim słońcem. Do jesieni i zimy wełna jest dostatecznie długa, by chronić przed wiatrem i śniegiem.
Rozważania (Considerations)
Choć pozycja, w jakiej strzyżyciel trzyma owcę, może wyglądać nieruchomo, nie jest. Żaden hodowca nie chce krzywdzić cennych zwierząt, więc robi wszystko, by strzyżenie było bezbolesne.
Błędy w pojęciach (Misconceptions)
Niektóre terminy są mylące. Wełna zagotowana (boiled wool) nie wymaga gotowania owcy – to proces gotowania ostrzonego runa. Wełna jagnięca (lamb's wool) pochodzi od jagniąt, ale ze strzyżenia, nie z zabijania. To samo dotyczy wełny dziczej (virgin wool) – nie pochodzi z owcy, która nie miała jagniąt, tylko oznacza, że runo nie przeszło żadnego przetwórstwa.