Drapieżnicy i ofiary wyewoluowały szeroki wachlarz adaptacji pomagających im przetrwać w swoich rolach ekologicznych. Cechy te rozwinęły się przez miliony lat selekcji naturalnej.
Kamuflaż
Wiele drapieżników i ofiar używa kamuflażu, by się wtopić w otoczenie, stając się trudniejszymi do wykrycia. Drapieżnicy mogą mieć paski lub plamy pasujące do roślinności, a niektóre ofiary przypominają liście lub inne części roślin.
Szybkość
Szybkość jest krytyczna dla obu stron. Drapieżnicy muszą być wystarczająco szybcy, by złapać ofiarę, a ofiary – by uciec. Gepardy i gazele to znane przykłady adaptacji prędkości.
Siła
Siła pozwala drapieżnikom zapanować i zabić ofiarę, a ofiarom – opierać się lub uciekać. Lwy i słonie ilustrują adaptacje siły u drapieżników i ofiar.
Inteligencja
Inteligencja pomaga drapieżnikom przechytrzyć ofiary i ofiarom – unikać złapania. Szympansy i delfiny to przykłady wysoce inteligentnych zwierząt po obu stronach relacji drapieżnik-ofiara.
Te adaptacje ilustrują dynamiczną ewolucyjną wyścig zbrojeń kształtujący strategie przetrwania w społecznościach naturalnych.