Dwie cechy często modyfikowane przez zmiany środowiskowe to plastyczność fenotypowa i aklimatyzacja.
Plastyczność fenotypowa
To zdolność organizmu do zmiany swoich cech obserwowalnych – takich jak wielkość ciała, ksztalt, zachowanie lub fizjologia – w odpowiedzi na warunki środowiskowe. Na przykład niektóre zwierzęta wyrastają gęstszy futer w chłodnym klimacie lub zmieniają dietę, gdy dostępność pokarmu się zmienia. Te dostosowania pomagają organizmom przetrwać w określonych środowiskach.
Aklimatyzacja
Aklimatyzacja to krótkoterminowe dostosowania fizjologiczne lub behawioralne zachodzące w trakcie życia osobnika w odpowiedzi na konkretne zmiany środowiskowe, np. wahania temperatury czy wilgotności. W przeciwieństwie do adaptacji genetycznej, aklimatyzacja nie jest przekazywana do potomstwa. Przykłady to zmiany temperatury ciała, tempa serca lub metabolizmu. Te dostosowania pomagają utrzymać homeostazę i radzić sobie z natychmiastowymi wyzwaniami.