Udomowienie to proces adaptacji gatunków dzikich do środowisk kontrolowanych przez człowieka poprzez selekcyjne hodowle. Ludzie wybierają osobniki z pożądanymi cechami – takimi jak łagodność, wielkość czy plon – i krzyżują je przez pokolenia.
Skutki udomowienia
Gatunki udomowione stają się genetycznie przystosowane do warunków ludzkich, często stając się od ludzi zależnymi w kwestii przetrwania. Mogą wykazawać zmiany behawioralne, zmniejszone zróżnicowanie genetyczne i uzależnienie od ekosystemów sztucznych. Ludzie wykorzystują je do żywności, towarzystwa, pracy i innych celów, choć udomowienie może także przekształcać naturalne siedliska i równowagę ekologiczną.