Dlaczego bioinformatyka jest użyteczna w ochronie gatunków dzikich? 10 zastosowań

Różnorodność genetyczna

Bioinformatyka identyfikuje populacje o niskiej różnorodności genetycznej – narażone na wymieranie.

Genetyka populacyjna

Narzędzia analizują efektywną wielkość populacji, wchlanianie, strukturę genetyczną – utrzymanie zdrowia genetycznego.

Filogeneza

Drzewa ewolucyjne pomagają priorytetyzować blisko spokrewnione gatunki/podgatunki do ochrony.

Identyfikacja gatunków

Barkodowanie DNA – szybka identyfikacja z próbek środowiskowych, walka z nielegalnym handlem.

Monitoring chorób

Analiza genomów patogenów – śledzenie epizootii w populacjach dzikich.

Genetyka ochronna

Identyfikacja regionów genomicznych związanych z adaptacją i odpornością na choroby.

Planowanie ochrony

Dane o rozmieszczeniu, przydatności siedlisk, łączności – projektowanie obszarów chronionych.

Wpływ człowieka

eDNA (DNA środowiskowe) ocenia efekty zanieczyszczeń, utraty siedlisk, zmian klimatu.

Przetrwanie populacji

Modelowanie długoterminowej przydatności populacji – kierowanie zarządzaniem.

Współpraca

Udostępnianie danych między badaczami, ochroniarzami, decydentami.