Strata ekonomiczna i kulturowa
Zagłada stad bizonów w latach 70. XIX wieku zdestabilizowała Indianów Płaskowyżu. Bizony dostarczały jedzenie, odzież, schronienie, narzędzia i znaczenie duchowe. Ich wygubienie usunęło główny źródło utrzymania i ciężko uszkodziło tradycyjne gospodarki i tożsamość kulturową.
Wypędzenie i utrata terytorium
Gdy bisony zniknęły, Indianie Płaskowyżu zostali zmuszeni na mniejsze terytoria i ostatecznie zamknięci w rezerwatach. Było to elementem szerszej strategii rządu USA mającą na celu kontrolę i poddanie Indian. Utrata bizonów osłabiła też argumenty na rzecz zachowania wielkich ziem dziedzicznych, sprawiając, że polowanie i swobodne przemieszczanie stało się niemal niemożliwe.
Osłabienie oporu
Z niszczonym źródłem żywienia Indianie Płaskowyżu stali się bardziej zależni od racji rządowych i pomocy, które wiązały się z ograniczeniami. Ta zależność zmniejszyła ich zdolność do oporu dalszej ekspansji i osłabiła ich potęgę polityczną i gospodarczą.
Ogólny wpływ
Zagłada stad bizonów funkcjonowała jako akt ludobójstwa kulturowe. Złamała tryb życia Indian Płaskowyżu i znacząco przyczyniła się do nieszczęść i niesprawiedliwości, jakim uczyniono im w drugiej połowie XIX wieku.