Australia ma długą historię wprowadzanych zwierząt – celowych i przypadkowych. Oto najważniejsze:
Wprowadzenia celowe:
* Zwierzęta gospodarskie: Dla rolnictwa i towarzysztwa. XVIII w.:
* Bydło: Mięso, mleko.
* Owce: Wełna.
* Konie: Transport, praca.
* Świnie: Mięso, polowanie.
* Koty: Towarzysze, kontrola szkodników.
* Psy: Polowanie, pasterstwo, towarzysztwo.
* Zwierzęta łowne: Dla sportu i rekreacji.
* Króliki: XIX w. – polowanie, mięso.
* Jeleń szlachetny: Polowanie, sport.
* Kozy dzikie: Mięso, wełna.
* Dzikie świnie: Mięso, polowanie.
* Inne gatunki:
* Wielbłądy: XIX w. – transport w rejonach pustynnych.
* Pszczoły miodne europejskie: Miód.
* Ropy kangi (cane toads): 1930 r. – kontrola chrząszczy trzcinowych.
Wprowadzenia przypadkowe:
* Szczury: Podstępowce na statkach – ogromne szkody ekologiczne.
* Myszy: Również podstępowce – zaburzają ekologię.
* Lisy rudobrunatne europejskie: Wprowadzone do polowania – główny drapieżnik tubylców.
* Szczygioły: Uciekły z niewoli – duże stada, konkurencja z ptakami rodzimymi.
* Wróble domowe: Uciekły – wysoce expansywne, powszechne w miastach.
* Mainy: Wprowadzone do kontroli szkodników – rozprzestrzeniły się, wypierają ptaki rodzimy.
* Osa europejska: Przypadkowa – inwazyjna, szkodzi rolnictwu i ekosystemom.
Skutki wprowadzeń:
Wiele gatunków wprowadzonych niszczy unikalne, kruche ekosystemy Australii:
* Wypieranie gatunków rodzimych: O pożywienie, schroniska, miejsca rozrodu.
* Drapieżnictwo na tubylcach: Spadek populacji, wyginania.
* Rozprzestrzenianie chorób: Na faunę rodzimą.
* Degradacja siedlisk: Pasıenie, topczenie, kopanie.
* Straty ekonomiczne: Rolnictwo, turystyka, inne branże.
Zarządzanie gatunkami obcymi:
Australia wdraża różne środki:
* Programy eradykacji: Usunięcie gatunków z konkretnych obszarów.
* Programy kontroli: Redukcja populacji.
* Bezpieczeństwo biologiczne (biosecurity): Zapobieganie nowym wprowadzeniom.
* Renowacja siedlisk: Odbudowa obszarów zniszczonych przez obce gatunki.
Choć niektóre gatunki wprowadzone zintegrowały się z australijskim krajobrazem, wiele wciąż stanowi poważne zagrożenie dla bioróżnorodności i gospodarki. Ciągłe wysiłki konieczne do kontroli populacji i ochrony gatunków rodzimych.