Szybkość to jedna z najskuteczniejszych strategii przetrwania w przyrodzie. Czy uciekając przed drapieżnikiem, czy goniąc ofiarę, wiele zwierząt wyewoluowało niezwykłą prędkość, by chronić się i zapewnić kolejny posiłek.
Sprinterzy
Gepardy to najszybsze zwierzęta lądowe, osiągające do 120 km/h w krótkich serie. Chude ciała, długie nogi i elastyczne kręgosłupy dają gwałtowne przyspieszenie. Antylopy widłorożce (pronghorny), rodem z Ameryki Północnej, utrzymają do 89 km/h na długich dystansach dzięki lekkiej budowie.
Galopery
Koniek dosięgają do 88 km/h na krótkich dystansach, używając potężnych tyłów i usprawnionych ciał do ucieczki. Zebry ok. 64 km/h, a ich pasma mogą dodać kamuflaż przeciw drapieżnikom.
Leczące
Sokoły wędrowne to najlepsi sprinterzy powietrzne, nurkując do 386 km/h. Fregaty łowić do 95 km/h, używając zwinności do nękania innych ptaków i kradzenia pożywienia.
Pływające
Ryby żaglowce cięcą tropikalne wody do 109 km/h, a delfiny ok. 56 km/h, napędzane silnymi płetwami ogonowymi i usprawnionymi ciałami.
Uniosące i Skaczące
Latające wiewiórki i posumy lotne używają błon skórnych do unoszenia między drzewami, uciekając drapieżnikom i pokonując do 50 m. Kangury skaczą do 65 km/h, a male dżerboe skaczą do 3 m wysokości, by uciec przed niebezpieczeństwem.
Od lądu przez niebo i morze, szybkość pozostaje żywotnym narzędziem przetrwania w dziczy.