Wieloryby w rzeczywistości nie maskują się (kamuflaż) w tradycyjnym sensie, jak wiele innych zwierząt. Oto dlaczego:
Są za duże: Ogromna wielkość wielorybów utrudnia im wtopienie się w otoczenie. Są po prostu za duże, by efektywnie się chować w wodzie.
Nie są nieruchome: Wieloryby w ciągłym ruchu, co utrudnia ukrycie. Nawet gdyby pasowały do tła, ruch by je zdradził.
Ich skóra nie zmienia koloru: W przeciwieństwie do cefalopodów (mgnie, ośmiornice), wieloryby nie potrafią zmieniać koloru skóry, by dopasować do tła.
Jak wieloryby się chronią:
Głębokie nurkowanie: Niektóre gatunki nurkują bardzo głęboko, utrudniając drapieżnikom znalezienie ich.
Grupy społeczne: Wieloryby często podróżują w grupach, co daje ochronę przed drapieżnikami.
Wokalizacje: Komunikują się skomplikowanymi dźwiękami, by ostrzegać inne przed niebezpieczeństwem.
Szybkość: Niektóre wieloryby są niesamowicie szybkie – uciekają przed drapieżnikami.
Wielkość i siła: Wieloryby są duże i silne – groźnymi przeciwnikami dla potencjalnych drapieżników.
Kolorystyka: Choć nie do kamuflażu, kolorystyka wielorybów ma swoje funkcje:
Kontrcienienie (countershading): Wiele wielorybów ma ciemniejszy grzbiet i jaśniejszy brzuch. To kontrcienienie pomaga im splątać się z kolumną wody, utrudniając drapieżnikom ich wykrycie z góry lub dołu.
Wzory: Niektóre wieloryby mają unikalne wzory na skórze – mogą pomagać w rozpoznawaniu siebie nawzajem lub przyciąganiu partnerów.
Podsumowując, wieloryby polegają na kombinacji innych strategii przetrwania, a nie na tradycyjnym kamuflażu.