Dzięcioł czerwonowargowy (Picoides borealis) to federalnie chroniony, zagrożony gatunek ptaka występujący w borach sosnowych południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Zajmuje wysoce wyspecjalizowaną niszę ekologiczną.
Zachowanie żerowe
Te dzięcioły to utalentowani wiercącze, specjalizujący się na wydobywaniu owadów i larw z drzew sosnowych. Żywią się chrzaszczami, mrówkami, pajęczakami i innymi owadami zalegającymi na kórze i w drewnie dojrzałych sosnow. Mocnymi, dłutopodobnymi dziobami robią małe otwory w korze i sondą je, by dotrzeć do ofiary.
Nawyki gniazdowe
Dzięcioły czerwonowargowe to ptaki lęgnące wspólnie – żyją w grupach z parą lęgnącą i potomstwem z poprzednich lat. Cała grupa pomaga wychowywać i karmić młode. Wiercą jamy lęgowe w żywych sosnach, zwłaszcza długolistnych lub starych drzewach porażonych chorobą czerwonego serca, zazwyczaj 6–15 m nad ziemią.
Preferencje siedliskowe
Są ściśle związane z dojrzałymi borami sosnowymi o otwartej, parkowej strukturze z rozrzuconymi drzewami. Stare drzewostany lub sosny długolistne z dużymi, żywicznymi drzewami są kluczowe dla ich przetrwania.
Rola ekologiczna
Żerując na owadach, pomagają kontrolować chrzaszcze wiercące i inne szkodniki drzew. Ich jamy lęgowe zapewniają też niezbędne siedlisko innym gatunkom, w tym ptakom jamowym, nietoperzom i gadom.
Zachowanie tej wyspecjalizowanej niszy ma krytyczne znaczenie dla ochrony i odbudowy tego zagrożonego gatunku.