Kot zębodzioły (Smilodon fatalis) zamieszkiwał Amerykę Północną przez większość pleistocenu. Te sławne drapieżniki słyną z wyrazistych górnych kłów i nawyku polowania na ogromne roślinożerce.
Ich siedlisko składało się z łąk i lasów. Lasy dawały schronienie i możliwości zasadzki, a otwarte równiny były częstowane, bo ich ofiary często migrowały przez trawiaste środowiska. Krótko: koty zębodziołe żyły w łąkach i lasach prehistorycznej Ameryki Północnej.