Irbisy (Panthera uncia) mają kilka adaptacji do zimowych górskich siedlisk:
- Gęsta sierść: Gęste podsierście i dłuższe włosy strażnicze uwięzają powietrze i izolują od ekstremalnego zimna.
- Duże łapy: Szerokie, owłosione łapy działają jak snowshoes i izolują na śniegu i lodzie.
- Długi, puszysty ogon: Może być owijany wokół ciała dla ciepła i pomaga w balansie na skałkowatym terenie.
- Zmniejszona powierzchnia ciała: Kompaktowe ciało i mała głowa minimalizują stratę ciepła.
- Adaptacje fizjologiczne: Wyższy poziom metabolizmu i wydajne układy sercowo-naczyniowy i oddechowy generują i utrzymują ciepło ciała.
- Zachowanie: Schronią się w jaskiniach i szczelinach oraz greją się na słońcu, pochłaniając ciepło.
Te adaptacje pozwalają irbisom prosperować tam, gdzie temperatury spadają poniżej zera przez długie okresy.