Adaptacje jeżowych
Jeżowe posiadają kilka adaptacji przyспособiających je do życia w lasach i ogrodach.
Adaptacje fizyczne
Kolce: Zapewniają ochronę; zwałowują się w kulkę przy zagrożeniu.
Aktywność nocna: Pomaga unikać dziennych drapieżników i upałów.
Krótkie nogi i zaokrąglone ciała: Ułatwiają poruszanie się w gęstym podkorzu.
Silne pazury: Niezbędne do kopania nor.
Ostre zęby: Pozwalają jeść owady i bezkręgowce.
Adaptacje behawioralne
Hibernacja: Oszczędza energię zimą.
Kopanie nor: Tworzą schronienie w roślinności, liściach, korzeniach drzew.
Doskonały węch: Pomaga znaleźć jedzenie i uniknąć drapieżników.
Życie w ogrodzie
Są oportunistycznymi żerunami, jedząc ślimaki i ślimaki, i tolerują obecność ludzi, często schroniając się w budkach lub pod tarasami.
Jeżowe są dobrze przystosowane do życia w lasach i ogrodach.