Irbisy idealnie zaadaptowane do życia w zimnych, górzystych górach Azji Centralnej i Południowej. Każda część anatomii służy przetrwaniu.
Głowa i twarz
Głowa okrągła, szeroka, krótki pysk, duże, przenikliwe oczy – widzą ofiarę z daleka.
Uszy i nos
Uszy czarno zakończone, z pękami – izolują od mrozu. Czarny, wilgotny nos – wyczuwa ofiarę.
Wąsy i sierść
Długie białe wąsy – nawigacja w ciemności. Gęste, luksusowe futro – białe/szare z czarnymi plamami: izolacja i kamuflaż na śniegu i skałach.
Tułów i nogi
Długie, mięśniuste ciało pokryte gęstą sierścią – potężne ruchy. Długie, mocne nogi – bieg, skoki, wspinanie z niezwykłą zwinnością.
Ogon i pazury
Długi, puszysty ogon – równowaga przy wspinaniu/skakaniu. Ostre, wciągane pazury – chwyt ofiary, wspinanie po skałach.