Nosorożec czarny ma kilku naturalnych drapieżników, choć dorosłe, zdrowe osobniki rzadko padają ofiarą:
- Lwy: Największe zagrożenie naturalne. Polują w grupach (gryzy), celując w młode, stare, chore lub rannych nosorożce. Mogą zabić dorosłego nosorożca, ale ryzyko kontuzji jest ogromne.
- Hieny plamiste: Atakują młode lub osłabione nosorożce, zwłaszcza gdy lwy nie są w pobliżu. Sylwetka hyeny i strategia wyczerpująca ofiarę pozwalają im pokonać większe ofiary.
- Afrykańskie psy wilcze: W stacjach mogą polować na młode lub stare nosorożce, używając taktyki wyczerpuwania.
- Człowiek: Pośpiech na róg (keratyna) – najpoważniejsze zagrożenie, główna przyczyna statusu CR. To nie "naturalne" polowanie, ale presja antropogeniczna.
Ochrona nosorożca czarnego to walka z pośpiechem (strażnicy, dezrogowanie rogów, przenoszenia, redukcja popytu) i ochrona siedlisk. Ich rola w ekosystemie (megaherbiwory, inżynierowie siedlisk) jest nie do przecenienia.