Ludzie Seneca używali kilku metod komunikacji i zachowania kultury.
Język Seneca
Głównie mówili po seneca (Onödowágaʔ) – język irokezański z charakterystyczną intonacją i akcentem.
Opowiadanie i tradycje ustne
Opowiadanie historii, wartości, nauk pokolenie po pokoleniu. Opowieści edukowały, rozrywki, budowały tożsamość kulturową.
Paski wampum
Paski z biżuterii z biłek muszli quahog (białe i fioletowe) zapisywały traktaty, porozumienia, ważne wydarzenia. Wzory i kolory biłek przekazywały konkretne treści.
Sygnały dymne
Kontrolowane wdmuchy dymu przesyłały wiadomości na duże odległości – konkretne wzory symbolizowały określone znaczenia.
Symbolika i gesty
Przedmioty, zwierzęta, rośliny, gesty rąk nosiły konkretne znaczenia dla komunikacji bezsłownej.
Piktogramy i petroglify
Rzeźby na skałach i drzewach – wizualne zapisy wydarzeń, opowieści, ostrzeżeń dla przyszłych pokoleń.