Lokomocja śnieżna to techniki i przystosowania, jakimi zwierzęta poruszają się i przetrwają w środowiskach śnieżnych. Kluczowe przystosowania to: powiększone lub przypominające snopty stopy, długie kończyny, kamuflaż bielutką sierścią lub piórami, gruba izolacja, hibernacja lub letargia, migracje, specyficzne strategie polowania i schrony śnieżne, np. nory. Te strategie fizyczne i behawioralne umożliwiają zwierzętom poruszanie się po zimowych, zasněgowanych terenach, gdzie temperatura, teren i dostępność pożywienia stawiają wielkie wyzwania.