Podjęto szereg działań mających na celu zwiększenie populacji fretki stopiastej i zapobieżenie jej wyginięciu:
1. Program hodowli w warunkach sztucznych
Amerykańska Służba Ryb i Zwierzyny, we współpracy z ogrodami zoologicznymi i organizacjami ochrony przyrody, zainicjowała program hodowli w warunkach sztucznych. Fretki były hodowane w niewoli, aby utrzymać zdrową, genetycznie zróżnicowaną populację na potrzeby późniejszej reinrodukcji do natury.
2. Reintrodukcja
Od końca lat 80. XX wieku, fretki stopiaste hodowane w niewoli były starannie reintrodukowane w kilku obszarach w ich dawnym zasięgu. Miejsca wybierano na podstawie odpowiedniego siedliska, obfitości surolów (głównego pożywienia) i planów zarządzania mającej na celu redukcję zagrożeń.
3. Ochrona i zarządzanie siedliskiem
Działania ochronne skupiły się na ochronie i zarządzaniu siedliskiem fretki. Nabywano ziemie, wdrażano zarządzanie paszami i projekty renowacji siedlisk, aby wzmocnić kolonie surolów i wspierać populacje fretek.
4. Kontrola chorób i szczepienia
Dżuma stepowa, choroba bakteryjna przenoszona przez pchły, stanowi poważne zagrożenie dla fretek stopiastych i surolów. Opracowano szczepienia i metody kontroli pchł, by chronić fretki.
5. Partnerstwa w ochronie przyrodzie
Partnerstwa między agencjami rządowymi, organizacjami ochrony przyrody, właścicielami ziemi i plemiami okazały się kluczowe w wdrażaniu i wspieraniu działań restytucyjnych.
6. Edukacja i świadomość społeczna
Przeprowadza się działania mające na celu podniesienie świadomości o statusie ochrony fretki stopiastej i znaczeniu ochrony jej siedliska.
Dzięki ciągłemu monitorowaniu, adaptacyjnemu zarządzaniu i oddaniu ochronie przyrody, te wysiłki mają na celu przywrócenie populacji fretki stopiastej z skraju wyginięcia i zagwarantowanie jej długoterminowego przetrwania w naturze.