1. Silny zapach:Lemurowie pierścieni mają na nadgarstkach, których używają do oznaczenia swojego terytorium. Ostry zapach tych wydzielin może zniechęcić potencjalnych drapieżników.
2. Wokalizacje:Lemurowie pierścieniowe wytwarzają różne wokalizacje do komunikowania się ze sobą i ostrzegania przed potencjalnymi zagrożeniami. Mają konkretne wezwania do powiadomienia swoich członków grupy o drapieżnikach, takich jak ostre szczeki lub krzyki.
3. Skoczenie i zwinność:Lemurów pierścieniowych są niezwykle zwinne i mogą skakać do 10 stóp (3 metry) wysokości. Ta zwinność pozwala im szybko uniknąć niebezpieczeństwa, szybko przemieszczając się między drzewami i gałęzi.
4. Sytutowanie i drapanie:jeśli zostaną osaczone lub zagrożone, lemurowie pierścieniowe mogą się bronić, gryząc i drapiąc. Ich ostre pazury i zęby mogą powodować poważne obrażenia drapieżnikom.
5. Zachowanie grupowe:Lemurowie pierścieniowi żyją w grupach społecznych, co stanowi przewagę pod względem obrony. Członkowie grupy mogą zbiorowo tłumić i gonić drapieżników, pokazując agresywne zachowania i tworząc głośne wokalizacje.
6. Kamuflaż:zabarwienie lekurów pierścieniowych pomaga im wtopić się w ich naturalne środowisko, zapewniając pewien stopień kamuflażu drapieżników. Ich długie krzaczaste ogony z naprzemiennymi czarno -białymi pierścieniami mogą również mylić drapieżniki, co utrudnia śledzenie ich ruchu.
7. Wiązanie i czujność grupowe:lemurowie pierścieniowe wykazują silne więzi społeczne w swoich grupach. Utrzymują wysoki poziom czujności, przy czym określone osoby działają jako wartownicy, aby obserwować drapieżniki. Ta zbiorowa czujność zwiększa ich szanse na wykrycie potencjalnych zagrożeń i odpowiednio reagowanie.
Łącząc te mechanizmy obronne, lemury pierścieniowe zwiększają swoje szanse na przeżycie w obliczu drapieżników.