Mastodony to gigantyczne ssaki roślinożerne z epoki plejstocenu z kilkoma adaptacjami:
1. Ogromny rozmiar i siła: Niektóre osiągały 3 m w kłębie i ważyły do 10 ton.
2. Długie, potężne kły: Zakrzywione kły do 2,4 m służące do poszukiwania pożywienia, obrony i walk o partnera.
3. Wysokie zęby (hipsoodonty): Żołądkowe zęby przyспособione do mielenia twardych liści, gałązek i kory.
4. Gruba skóra i futro: Szorstkie futra dawały izolację i ochronę przed owadami.
5. Długie, elastyczne trąby: Do oddychania, picia i chwytania roślinności.
6. Zróżnicowanie wielkości: Różne gatunki przystosowały się do zróżnicowanych siedlisk od łąk po lasy.
7. Adaptacja roślinożerna: Kształtowały społeczności roślinne i utrzymywały równowagę ekologiczną.
Mimo tych zalet, mastodony ostatecznie wyginęły z powodu zmian klimatu i konkurencji ze strony gatunków w tym ludzi.