Chłodna jesienna scena
Chłodne jesienne powietrze trzeszcze zapachem upadłych liści, gdy błysk rudobrunatnego futra przeskoczył przez drogę. Wiewiórka, ogon nerwowo drgający, przeskoczyła asfalt, jej drobne pazurki chwyciły czarny nawierzchnię zaskakująco mocno. Jej podróż była mgnieniem, chwilą pośpiechu na tle żywej liściastości.
Jesień w Nowej Anglii jest magiczna. Drzewa pomalowane na karmin, złoto i bursztyn rzucają plamiste cienie na drogę, a liście szumią pod stopami.
To małe stworzenie, symbol zmieniającej się pory roku, uosamia esencję Nowej Anglii jesienią – przypomnienie o dzikiej pięknie współistniejącej ze światem ludzi. Może wiewiórka zbierała żołędzie na zimę albo po prostu szukała nowej przygody. W każdym razie było to urocze, mgnieniowe chwile w tagmacie jesiennego życia.