Cecha charakterystyczna: naturalna choda (gait)
Najtrvalsza cecha Paso Fino to naturalna, genetycznie uwarunkowana choda, widoczna u młodych kółek wkrótce po urodzeniu. Naturalna = minimalny nakład pracy jeźdźca. Wyjątkowo wygodna – bez wstrząsów.
Pochodzenie
Rasa pochodzi od koni hiszpańskich Konkwistadorów, w 400-letnim rozwoju praktycznie niezmieniona. Główne związki z Portoryko, linie też w Peru, Kolumbii, Wenezuela. Donowie tych krajów dumni z koni – jeździli tylko najlepszymi ogarami do nadzoru latyfundiów.
Cecha
Mały, jakościowy koń o chętnym, inteligentnym usposobieniu. Wygląd imponujący: siła z rafinacją. Głowa typu arańskiego, krótki grzbiet, mocne karki. Paso Fino w każdym kolorze (poza appaloosa), typie (kombatantowy / strumiennisty), rozmiarze. Niektóre wysokie i strumienniste, inne niskie i masywne.
Dyscypliny
Specjalistyczny koń jeździecki, słynący z nietypowego ruchu. Rekreacja, rallje terenowe, zaprzęgi, wyścigi beczkowe, jeździectwo wytrzymałościowe, reining, strzelectwo z konia, skoki.
Choda (gait)
Paso Fino: kanter, choda (gait), chód. Choda w trzech tempach z różnym stopniem zboru: Paso Largo, Paso Corto, Classic Fino. Wzorzec posuwów: lewy tylny, lewy przedni, prawy tylny, prawy przedni. Choda lateralna, nie skośna. Trzy style: pleasure, classic fino, performance. Nazwa od najwolniejszego tempa – paso fino – zebrany, wysoki, czterobitowy ruch. Wszystkie chody czterobitowe, dziedziczone.
Rejestracja
W USA: Paso Fino Horse Association, American Paso Fino, Paso Largo Association, Pure Puerto Rican Paso Fino Federation of America. Portoryko i Kolumbia – własne stowarzyszenia.